1 października 1915 roku wstąpił jako ochotnik do armii rosyjskiej. Został skierowany do 2 Szkoły Chorążych Piechoty w Moskwie, a w roku 1916 mianowany na pierwszy stopień oficera chorążego. Do 1917 pełnił funkcję w pułkach rezerwowych, następnie przydzielony został do 99 pp. Brał udział w walkach z Niemcami na froncie rumuńskim. Odbył też kurs K.M. przy Sztabie 9 Armii.
22 sierpnia 1917 roku został awansowany na ppor. piechoty. W tym samym roku służył też w sztabie 25 D.P., a w grudniu wstąpił do Legii Oficerskiej III Korpusu Polskiego; brał udział w walkach przeciwko bolszewikom. W roku 1918 dostał się do niewoli, skąd zdołał zbiec i wrócić do swojego oddziału. 7 kwietnia 1918 roku odznaczony został Krzyżem Walecznych.
2 maja 1918 roku został zwolniony do rezerwy po demobilizacji Korpusu III, następnie wstąpił do polskiej formacji gen. Żeligowskiego na Kubaniu. Ukończył I Szkołę Oficerów Piechoty Dywizji gen. Żeligowskiego. Ranny dwukrotnie trafił do niewoli wojsk Petlury, skąd zbiegł do Besarabii, a 28 grudnia 1918 wrócił do Warszawy.