Podłużne zgrubienie krawędzi pokrywy poniżej guza barkowego jest u samicy silnie zaznaczone, żebrowate, a u samca wyrażone słabo. Błoniaste obrzeżenie pokrywy rozciąga się od szczytu do bocznego zgrubienia. Wierzch pokryw jest niemal łysy, a na bocznych brzegach ich barków występują krótkie szczecinki. Krótkie włosy na pygidium ograniczone są do części wierzchołkowej, gdzie tworzą kępkę. Kolor odnóży jest czarny. Przednie odnóża mają stopy u samca krótkie i masywne, z wcięciem u nasady ostatniego członu, u samicy zaś cieńsze i dłuższe, bez takowego wcięcia. Czarną spodnią stronę ciała cechuje długie, gęste i równomierne owłosienie sternitów odwłoka.
Ekologia i występowanie Gatunek palearktyczny o rozmieszczeniu pontyjskim. Podgatunek nominatywny znany jest z Niemiec, Austrii, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Serbii, Czarnogóry, Macedonii Północnej, Grecji oraz europejskich części Rosji i Turcji. A. a. hordearia jest endemitem Rodos. A. a. major obejmuje zasięgiem południe europejskiej części Rosji, Gruzję, Azerbejdżan i Iran, A. a. kurdistana Armenię, Azerbejdżan i anatolijską część Turcji, natomiast A. a.