Płód w macicy – rysunek Leonarda da Vinci powstały około 1510–1512 roku. Znajduje się w zbiorach Zamku w Windsorze. Uchodzi on za ikoniczny wizerunek płodu w macicy.

Tematem rysunku jest początek życia ludzkiego. Płód nieustannie spoczywa w wodzie, jego serce nie bije, a płuca nie wdychają powietrza. Jego nogi są skrzyżowane. Leonardo dokładnie oddał szczegóły anatomiczne płodu, jednocześnie postarał się, by szkic stanowił dzieło sztuki. Jako jeden z pierwszych anatomów w historii Leonardo precyzyjnie przedstawił tętnicę maciczną, naczynia krwionośne pępowiny oraz układ krążenia pochwy. Nie jest to idealne odwzorowanie płodu ludzkiego – Leonardo nie dysponując zwłokami ciężarnej kobiety narysował niektóre elementy na podstawie przeprowadzonej autopsji krowy. W efekcie macica nie ma kształtu gruszki, a kuli, zaś macica ma tylko jedną komorę. Badając anatomię płodu Leonardo zauważył, że ziarna rośliny i ludzki zarodek rozwijają się bardzo podobnie. Łączący nasiono ze ścianą zalążni sznureczek (funiculus) ma pełnić tę samą funkcję co pępowina.