Françoise Debrenne (ur. 28 maja 1932 w Paryżu) – francuska paleontolożka, badaczka archeocjatów.

Życiorys Urodziła się jako Françoise Botton. Towarzyszyła swojemu ojcu, inżynierowi Henriemu Botton, w pracach: pierwszą skamieniałość zebrała w wieku pięciu lat. W 1950 zdałą maturę. W 1954 wyszłą za mąż za Maxa Debrenne'a. W 1964 na Uniwersytecie Paryż VI obroniła rozprawę (fr. thèse d’Etat, przybliżony odpowiednik habilitacji) poświęconą archeocjatom Maroka, Sardynii i Francji. Jej kariera zawodowa związana była z Centre national de la recherche scientifique, gdzie pracowała od 1954 do 1997; w 1990 zajmowała stanowisko dyrektora badań (fr. directeur de recherche, przybliżony odpowiednik profesora w systemie polskim).

Badania naukowe

Osiągnięcia Françoise Debrenne zajmowała się przede wszystkim systematyką archeocjatów. Opisała liczne nowe taksony w obrębie tej gromady, spomiędzy których można wymienić dla przykładu rodziny Dokidocyathellidae Debrenne, 1964 i Favilynthidae Debrenne, 1989 oraz rodzaje Inessocyathus Debrenne, 1964, Stapicyathus Debrenne, 1964, Dailycyathus Debrenne, 1970 i Rectannulus Debrenne, 1977.