Łącznie zbudowano co najmniej 81 sztuk myśliwca Roland D.I (prototyp i 80 egzemplarzy seryjnych).
Użycie Pierwsze maszyny Roland D.I weszły do służby w Luftstreitkräfte w październiku 1916 roku. Dostawy tych myśliwców na front zachodni zostały ograniczone z powodu pożaru fabryki LFG, który wybuchł 6 września tego roku. Najwięcej D.I w eskadrach bojowych (12 samolotów) zanotowano w lutym 1917 roku, a do czerwca tego roku został z nich wycofany; kilka egzemplarzy służyło do szkolenia do 1918 roku.
Nieoficjalnie samoloty Roland D.I otrzymały nazwę Haifisch (pol. Rekin), analogicznie do większych C.II nazywanych Walfisch (pol. Wieloryb). W opinii pilotów myśliwce Roland D.I charakteryzowały się dużą wytrzymałością i szybkością, lecz słabą zwrotnością i widocznością z kokpitu.
Opis konstrukcji i dane techniczne mały|lewo|alt=Myśliwiec LFG Roland D.I|Myśliwiec LFG Roland D.I LFG Roland D.I był jednosilnikowym, jednomiejscowym dwupłatem myśliwskim. Długość samolotu wynosiła 6,93 metra, a jego wysokość 2,9 metra. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 8,9 metra, zaś ich cięciwy 1,45 metra. Powierzchnia nośna wynosiła 23 m². Masa własna wynosiła 699 kg, zaś masa całkowita (startowa) 932 kg.