Współcześnie występuje m.in. na wyspach Madagaskar, Nowa Brytania, Nowa Gwinea, Nggela i , wśród afrykańskich ludów Zulu, , Damara, Khoikhoi, Matabele i plemion zamieszkujących tereny Mozambiku oraz region Wielkich Jezior Afrykańskich, wśród plemion Amazonii, rejonu jeziora oraz Indian Pueblo.
Najwięcej nagrań afrykańskich łuków muzycznych znajduje się w zbiorach w Makhandzie.
Na terenach Polski występuje współcześnie na Zamojszczyźnie oraz w Beskidach Zachodnich. Ma rezonator wykonany ze zwierzęcego pęcherza wciśnięty między jedną strunę a mocno zagięte łęczysko; porównywany jest do prymitywnych basów. Podobny instrument z okolic Malborka opisał w 1889 Józef Łęgowski: „Bierze się pręt dębowy półtora metra długi i ściąga u obu końców przywiązaną włosianą struną. Pomiędzy strunę i pręt wciska się mocny, nadęty pęcherz i trze po strunie także improwizowanym smyczkiem”. Na Litwie i Łotwie wykonany jest z zagiętej listwy, ma trzy, poprowadzone równolegle i równej długości struny, oraz podobny do zamojskiego rezonator. Na Morawach podobny instrument wyposażony dodatkowo w blaszaną puszkę lub drewniane pudło znany jest pod nazwą lub vozembouch.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chordofony szyjkowe Kategoria:Instrumenty dawne Kategoria:Instrumenty ludowe