Philipp Julius Wolfrum (ur. 17 grudnia 1854 w Schwarzenbach am Wald, zm. 8 maja 1919 w Samaden) – niemiecki kompozytor, dyrygent, organista, muzykolog i pedagog.
Życiorys Był synem kantora Johanna Heinricha Wolfruma, który udzielał synowi lekcji gry na organach. W latach 1876–1878 odbył studia w Königliche Musikschule w Monachium u Josefa Rheinbergera (organy i kompozycja), Karla Bärmanna (fortepian) i Franza Wüllnera (dyrygentura). Od 1879 do 1884 roku działał jako nauczyciel muzyki w Bambergu, tam też zaczął tworzyć swoje pierwsze kompozycje. Od 1884 roku związany był z Uniwersytetem Heidelberskim. W 1890 roku uzyskał na uniwersytecie w Lipsku tytuł doktora na podstawie dysertacji Die Entstehung und erste Entwicklung des deutschen evangelischen Kirchenliedes in musikalischer Beziehung. Swoją działalnością przyczynił się do ożywienia życia muzycznego w Heidelbergu, organizował festiwale muzyczne, w 1885 roku założył Akademischer Gesangverein i Bachverein. Otrzymał tytuł Universitätsmusikdirektor (1894) i Generalmusikdirektor (1897) oraz profesurę na Uniwersytecie Heidelberskim.