1 października 1958 został mianowany dyrektorem Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzeszowie i pełnił tę funkcję do swojej śmierci. W 1964 ukończył zaocznie studia magisterskie II stopnia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie.
Jako dyrektor Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzeszowie stworzył nową koncepcję rozbudowy sieci bibliotek publicznych w regionie, w efekcie której w latach 1958-1968 przybyły na Rzeszowszczyźnie 262 placówki biblioteczne i 304 czytelnie, a także znacząco powiększył się księgozbiór i liczba czytelników. Dzięki jego zaangażowaniu rzeszowska biblioteka otrzymała lokale na filie przy ul. Fredry, Czackiego, Żeromskiego, Okulickiego, Słowackiego i Podchorążych, a odremontowane pod okiem konserwatora zabytków budynki przedwojennych synagog stały się siedzibami bibliotek miejskich w Przemyślu, Strzyżowie, Ustrzykach Dolnych i Tarnobrzegu. Prowadził też starania o budowę nowej siedziby Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzeszowie. 7 marca 1964 rozstrzygnięto ogólnopolski konkurs na projekt architektoniczny obiektu, który jednak nigdy nie powstał.
Zmarł w wyniku choroby nowotworowej. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Leżajsku.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Rzeszowem Kategoria:Polscy bibliotekarze Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 1968