Jakub Baltazarowicz lub Jakub Baltazarowic (ur. 1624 lub 1640, zm. 5 maja 1687 w Krakowie) – polski teolog, filozof, kanodzieja, wykładowca akademicki, a latach 1683–1684 rektor Akademii Krakowskiej.
Życiorys Urodził się prawdopodobnie w 1624 bądź 1640 roku. Był potomkiem mieszczan. Edukację uniwersytecką na Akademii Krakowskiej w zakresie sztuk wyzwolonych oraz filozofii rozpoczął przed końcem 1648 roku, uzyskując wówczas pierwsze stopnie akademickie. Dalsze studia sfinalizował formalnym tytułem doktora w listopadzie 1664 roku. Równolegle rozwijał karierę pedagogiczną. W latach 1648–1658 wykładał w Szkołach Nowodworskich, gdzie uczył między innymi poetyki. W maju 1658 roku wszedł w skład Kolegium Mniejszego jako profesor poezji, a jesienią 1661 roku awansował do Kolegium Większego. W tym samym okresie powierzono mu funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Na uniwersytecie nauczał także jako profesor filozofii oraz profesor królewski.
Dalsza ścieżka Baltazarowicza koncentrowała się na teologii, którą studiował od jesieni 1661 roku. Po przeprowadzeniu wymaganych dysput naukowych, we wrześniu 1683 roku uzyskał stopień licencjata, a 27 stycznia 1684 roku obronił doktor]at, zostając profesorem tego wydziału.