Bernard Episcopius z Biskupiego, Bernard z Biskupiego lub Bernard z Krakowa (łac. de Biskupye aut de Cracovia) (ur. 1480, zm. 24 kwietnia 1531 w Brzeźnicy) – polski uczony, astrolog, filozof, profesor teologii, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Krakowskiego, a także rektor tejże uczelni w latach 1506–1507 oraz 1527–1529.
Życiorys Przyszedł na świat prawdopodobnie w roku 1480. Swoją akademicką drogę rozpoczął od nauk wyzwolonych, uzyskując w tej dziedzinie najpierw tytuł bakałarza (1477), a następnie magistra (1484) w dziedzinie filozofii. Pod koniec lat 80. XV stulecia kierował ufundowaną przez Marcina Króla katedrą astrologii, wydając w tym czasie autorski prognostyk na rok 1489.
Następnie poszerzał wiedzę z zakresu medycyny, zdobywając stopień bakałarza. Z tym tytułem w 1492 roku objął funkcję dziekana Wydziału Sztuk (ponownie sprawował ją na przełomie lat 1497 i 1498) oraz dołączył do grona członków Kolegium Większego. Choć nie sfinalizował edukacji medycznej, zmienił profil badawczy i zaangażował się w zgłębianie teologii. W tej dyscyplinie sukcesywnie zdobywał kolejne stopnie: bakałarza (wspomniany na przełomie 1497 i 1498 roku), licencjata (1503) oraz doktora (początek 1504 roku).