Szczepan Bońkowski (ur. 1879, zm. 8 kwietnia 1956Życie Warszawy, nr z 10.04.1956, s. 5) – polski pedagog i działacz oświatowy.
Życiorys thumb|240px|Zespół Szkół nr 7 im. Szczepana Bońkowskiego w Warszawie przy ul. Chłodnej W 1899 roku ukończył seminarium nauczycielskie w SkępemSzczepan Bońkowski w Na Chłodnej; gazetka Zespołu Szkół Nr 7 im. Szczepana Bońkowskiego w Warszawie, wydanie specjalne 75-lecie szkoły (2020) s. 19.
Był jednym z pierwszych pedagogów w środowisku warszawskim, który zajmował się zagadnieniem kooperatyw szkolnych. W 1919 roku opublikował broszurę pt. Kooperatywa uczniowska.
W latach 1919–1946 piastował funkcję dyrektora Państwowego Gimnazjum Kupieckiego i Liceum Administracyjnego im. Jana i Marii Roeslerów w Warszawie, które cieszyło się wówczas renomą jednej z najlepszych średnich szkół zawodowych w Warszawie. Szkoła działała przy ul. Chłodnej 33.
W trakcie okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, gmach szkoły znalazł się w granicach utworzonego przez niemieckie władze okupacyjne – getta warszawskiego. Szczepan Bońkowski ustalił wówczas z Januszem Korczakiem zamianę budynków na czas działań wojennych z Domem Sierot z ul.