25 października 1637 roku Antoine de Tremeolles sprzedał go Jacques’owi Chiratowi. Pierwotny dom obronny powiększono po nabyciu przez Jacques’a Chirata (w latach 1637–1662), poprzez przedłużenie elewacji dziedzińca w kierunku zachodnim. Spiralne schody znajdujące się w wieży, która powinna znajdować się w połowie poza zachodnią fasadą warownego domu, znalazły się w ten sposób wewnątrz budynku. Skrzydeła głównego budynku pochodzą połowy XVII w., jedno z nich zakończone jest okrągłą wieżą. Wieża ta prawdopodobnie już istniała i była połączona z budynkiem głównym murem obronnym. Jacques Chirat niewątpliwie był inicjatorem przebudowy i nowego urządzania wnętrz zamku i utworzenia na zamku prywatnej kaplicy, być może z 1644 roku, po której jednak nie pozostał żaden ślad (zajmowała być może parter skrzydła północnego). Jednocześnie sponsorował przebudowę kaplicy Sainte-Madeleine (obecnie kaplicy Saint-Aubrin, która przylega do prezbiterium od północy) przy kolegiacie w Montbrison, stała się kaplicą rodową. W trzeciej ćwierci XVIII w. Jean-Marie Chirat de Montrouge (zm.