Wileńskie Towarzystwo Artystów Plastyków (WTAP) – polskie regionalne stowarzyszenie artystyczno–dydaktyczne. Zostało powołane w Wilnie 28 maja 1920, działało do 1939.
Historia i profil Towarzystwo grupowało artystów malarzy, rzeźbiarzy i architektów reprezentujących różne kierunki artystyczne. Było jedynym tego rodzaju zrzeszeniem na Ziemię Wileńskiej. Jego założycielami byli: Ludomir Sleńdziński, Wacław Czechowicz, Piotr Hermanowicz, Bronisław Jamontt, Michał Rouba i Stanisław Woźnicki. Z czasem w łonie towarzystwa wytworzyła się grupa odrębna, która miała określony kierunek i cel artystyczny. Krytycy nadali jej miano „szkoły wileńskiej”. Dodatkowym polem zainteresowań WTAP była działalność wydawnicza i pedagogiczna. Realizując obrany cel dydaktyczny, Towarzystwo prowadziło od 1921 Szkołę Rysunkową, która w 1928 została przekształcona w Szkołę Rzemiosł Artystycznych.