Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły: pojedyncze działo kalibru 57 mm Hotchkiss M1886 L/40 oraz pojedyncze działo kalibru 37 mm Hotchkiss M1890 L/25

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 2 oficerów oraz 17 podoficerów i marynarzy.

Służba „Giacinto Pullino” został wcielony do służby w Regia Marina 12 grudnia 1913 roku, a „Galileo Ferraris” 5 grudnia 1914 roku. Po zakończeniu przeprowadzonych w pobliżu bazy La Spezia testów obie jednostki weszły w skład 3. eskadry (wł. Squadriglia) okrętów podwodnych w Tarencie. 24 maja 1915 roku, w momencie przystąpienia Włoch do I wojny światowej, „Giacinto Pullino” wchodził w skład 2. eskadry okrętów podwodnych w Wenecji, a „Galileo Ferraris” służył w 3. eskadrze okrętów podwodnych w Brindisi. W latach 1915–1916 roku „Giacinto Pullino” wykonał 31 misji ofensywnych u wybrzeży przeciwnika, a „Galileo Ferraris” do 1917 roku odbył 17 patroli bojowych.

29 lipca 1916 roku „Giacinto Pullino” wyszedł w morze z zadaniem zaatakowania parowców stojących w porcie Fiume i w nocy z 30 na 31 lipca przechodząc pomiędzy wyspami Unie a utknął na mieliźnie.