Tytuł zaczerpnięto od rotundy wchodzącej w skład zespołu pałacowo-parkowego przy pałacu Czartoryskich w Puławach, zbudowanej w latach 1798–1801. Księżna Izabela Czartoryska urządziła w niej izbę pamiątek narodowych, obrazujących chwałę Polski. Napis nad wejściem głosił: „Przeszłość – Przyszłości”, co było motywem związanym z mitologiczną kapłanką Apolla, Sybillą. Poemat zawiera dużą liczbę odniesień do tej postaci, w tym do treści VI księgi Eneidy.
Dzieło można traktować albo jako poemat mający cechy opisowego albo (z uwagi na stosunkowo niewielką ilość opisów) jako poemat historyczny nawiązujący do tradycji eposu bohaterskiego, co uczynił Marian Maciejewski. Do gatunku tego pozwalają zaliczyć dzieł m.in. przemówienia postaci i wypowiedzi narratora. Służą one pochwale bądź naganie walecznych mężów i władców, jak również mają za zadanie dać czytelnikowi konkretną naukę moralną lub skłonić go do naśladowania postaw cennych etycznie, czym nawiązują do doktryny jezuickiej stworzonej przez św. Ignacego Loyolę.