W marcu 1925 został przydzielony do Departamentu V Wojsk Technicznych Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko kierownika referatu Wydziału Zaopatrzenia. W 1928 służył w Centralnej Składnicy Inżynierii. W kwietniu 1929 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy kierownika Wojskowego Zakłdu Zaopatrzenia Inżynierii w Warszawie (później Kierownictwa Zaopatrzenia Technicznego). Z dniem 1 grudnia 1934 został przeniesiony do Dowództwa Saperów na stanowisko pełniącego obowiązki II zastępcy dowódcy. Z dniem 31 sierpnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Mieszkał w Warszawie przy ul. Stalowej 62.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w bezimiennej, zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz.