Zainicjował badania nad historią regionu podkarpackiego w latach II wojny światowej i po jej zakończeniu. Należał obok Andrzeja Zagórskiego, Jana Sokoła i Mieczysława Wieliczki do autorów pierwszych prac naukowych poświęconych Polskiemu Państwu Podziemnemu i antykomunistycznym organizacjom niepodległościowym na terenie Rzeszowszczyzny. W latach 90. prowadził kwerendę w niedostępnych dotąd archiwach ZSRR, wykorzystując m.in. akta radzieckiego kontrwywiadu wojskowego Smiersz.

Napisał sześć monografii i kilkadziesiąt artykułów. Publikował m.in. w miesięczniku „Ideologie i Polityka” (w latach 70.), w krakowskich „Studiach Historycznych” i w warszawskim „Wojskowym Przeglądzie Historycznym”. Był uczestnikiem Kongresów Historyków Wsi i Ruchu Ludowego w Rzeszowie i Lublinie oraz konferencji organizowanych przez rzeszowski oddział Instytutu Pamięci Narodowej.

Odznaczenia W 1976 został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi, a w 1993 – medalem „Zasłużony dla Politechniki Rzeszowskiej”. Był kilkakrotnym laureatem nagród Rektora PRz.