thumb|Grób Jerzego Maja na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Jerzy Maj (ur. 27 lipca 1933 w Warszawie, zm. 3 kwietnia 2022 w Nowym Dworze Mazowieckim) – polski bibliotekoznawca, doktor filozofii, nauczyciel akademicki, działacz społeczny, redaktor, pisarz i poeta. Pracownik Biblioteki Narodowej w Warszawie.

Życiorys Urodził się w Warszawie, tu wraz z rodziną spędził lata okupacji niemieckiej. Po upadku Powstania warszawskiego został wywieziony do obozu pracy we Friedersdorf koło Berlina. Wrócił do stolicy w czerwcu 1945 roku. W 1952 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. B. Limanowskiego w Warszawie. Nieprzyjęty na polonistykę Uniwersytetu Warszawskiego (UW), podjął studia rusycystyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu, skąd po roku przeniósł się na UW, gdzie w 1960 roku uzyskał magisterium w zakresie bibliotekoznawstwa. W tym samym roku podjął pracę w Instytucie Książki i Czytelnictwa Biblioteki Narodowej w Warszawie, gdzie w latach 1976–2005 kierował Zakładem Bibliotekoznawstwa. W 2010 roku przeszedł na emeryturę. Doktoryzował się na podstawie rozprawy Modele sieci bibliotek publicznych na wsi na tle struktury osadniczej, napisanej pod opieką prof. Heleny Więckowskiej na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Łódzkiego w 1976 roku.