Dywizja piechoty generała Duponta natarła gwałtownie z Posthenen, natomiast dywizje kawalerii francuskiej zepchnęły rosyjskie szwadrony na stłoczone masy piechoty znajdującej się na brzegu rzeki. Wkrótce generał artylerii Sénarmont podciągnął dużą liczbę dział, aby strzelać z krótkiego zasięgu. Dzięki temu Ney przeszedł do przeciwnatarcia i około godziny 19:00 wdarł się do Frydlandu, po czym ruszył do pościgu za rozbitymi regimentami lewego skrzydła Bennigsena. Działania przeciw siłom Gorczakowa wsparło uderzenie gwardii napoleońskiej. W tym samym czasie Lannes i Mortier powstrzymywali rosyjskie centrum i prawe skrzydło, a ich artyleria zadawała Rosjanom znaczne straty. Kiedy Frydland zaczął płonąć, obaj marszałkowie rzucili swoją piechotę do ataku. Świeże oddziały francuskie wkraczały na pole bitwy. Generał Dupont odznaczył się tego dnia po raz drugi dzięki przekroczeniu brodu na strumieniu młyńskim i uderzeniu na lewą flankę rosyjskiego centrum. Atak ten spotkał się z zażartym oporem. Mimo to wojska francuskie zdołały zepchnąć Rosjan w stronę rzeki.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Frydlandem · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.