oraz kierownika Kliniki Chirurgii. W 1978 uzyskał stopień naukowy doktora broniąc pracy pt.: „Farmakologiczna blokada wegetatywna w postrzałowych obrażeniach płuc”. W 1984 uzyskał stopień doktora habilitowanego, rozprawa pt.: „Wartość badań biochemicznych i morfologicznych wycinków mięśnia szkieletowego w przewlekłym niedokrwieniu kończyn dolnych” z I nagrodą za najlepszą rozprawę habilitacyjną, która została nagrodzona przez szefa Sztabu Generalnego WP za najlepszą rozprawę habilitacyjną w roku akademickim.

W 1996 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk medycznych. W latach 1997–2001 był profesorem Instytutu Chirurgii CSK WAM, a od maja 2001 kierował tym szpitalem. W latach 1995–2006 kierował Kliniką Chirurgii Naczyniowej. W sierpniu 2001 został powołany przez ministra obrony narodowej Bronisława Komorowskiego na krajowego konsultanta w dziedzinie chirurgii w celu realizacji zadań związanych z obronnością w czasie wojny i pokoju. W tym samym roku został wyznaczony na stanowisko komendanta CSK WAM, pełniąc jednocześnie obowiązki kierownika macierzystej Kliniki Chirurgicznej. W roku 2002 został awansowany do stopnia generała brygady przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego.