Dodatkowe detale elewacji związane były również z symboliką miasta: w zakończeniu głównego szczytu znajdował się herb miasta, zwieńczony trójkątnym, renesansowym frontonem. W narożu balkonu znajdującego się nad portalem głównego wejścia, nad wizerunkiem smoka, znajdowała się rzeźba św. Elżbiety Turyńskiej. Wszystkie elementy kamienne wykonał Carl Schilling z Berlina oraz firma Kūnzel & Hiller z Wrocławia. Nad wejściem do budynku znajdował się napis "Gymnasium zu St Elisabeth Auf den Teichäckern".

Motywem przewodnim dla zaprojektowanych pomieszczeń było światło: w przedsionku budynku znajdował się napis Salve lux post tenebras. Układ wewnętrzny był jednotraktowy: sale lekcyjne zaprojektowane były od strony dziedzińca czyli od strony wschodniej i południowej, a po drugiej stronie, z widokiem na ulicę, znajdowały się korytarze. W sumie zaprojektowano dziewiętnaście sal lekcyjnych, pokój do fizyki, chemii z pomieszczeniami pomocniczymi, bibliotekę, salę do nauki rysunku, salę do nauki śpiewu i aulę. W części parterowej umieszczono pokój dyrektora, pokój dla nauczycieli i salę dla odwiedzających rodziców. Sale lekcyjne były dobrze oświetlone i dzięki swojemu położeniu izolowane od hałasu zewnętrznego.