thumb|Palenie krzyża przez Ku Klux Klan (1922) thumb|Szkocki klan z płonącym krzyżem thumb|Palenie krzyża przez Ku Klux Klan (1939) thumb|Plakat promujący film Narodziny narodu (1915) Palenie krzyża – praktyka kojarzona współcześnie z amerykańską organizacją rasistowską Ku Klux Klan, jednakże stosowana na długo przed powstaniem organizacji. Od początku XX wieku Ku Klux Klan palił krzyże na zboczach wzgórz, aby zastraszać Afroamerykanów i inne marginalizowane przez organizację grupy.
Szkockie korzenie W Szkocji ognisty krzyż, znany jako crann-tara, był używany jako wypowiedzenie wojny. Ten znak zobowiązywał wszystkich członków klanu do zjednoczenia się w obronie swojego terytorium. Przy innych okazjach z miasta do miasta niesiono mały płonący krzyż. Był używany podczas wojny między Wielką Brytanią a Stanami Zjednoczonymi (1812–1815), jako środek mobilizacji przeciwko najeźdźcom szkockich Fencibles i milicji, które osiedliły się w hrabstwie Glengarry w Ontario. W Szkocji ognisty krzyż został użyty w 1745 roku podczas powstania jakobickiego, co zostało później opisane w powieściach i poezji Waltera Scotta, szczególnie w Dziewicy z Jeziora (1810).