Pozostało po niej wiele nagrań (około stu) dokonywanych w latach 1900–1919. Płyty gramofonowe z jej interpretacjami pieśni znajdują się między innymi w Bibliotece Narodowej.
Po zakończeniu kariery w 1917 zajmowała się pracą pedagogiczną w nowojorskiej Juilliard School, Instytucie Muzycznym Curtisa w Filadelfii (od 1924) oraz we własnym studio w Bolton Landing. jako profesor wokalistyki miała w tym zakresie duże osiągnięcia pedagogiczne. Jej uczennicami były m.in. Maria Jeritza i Dusolina Giannini.
Ambasadorka polskiej kultury Przez długie lata swej muzycznej działalności czuła się ambasadorką kultury polskiej. Od roku 1880 nieprzerwanie na wszystkich swych koncertach wykonywała po polsku pieśń Chopina Życzenie przy własnym akompaniamencie fortepianowym; gdy to było możliwe włączała też ją do występów operowych (np. do sceny „lekcji śpiewu” w II akcie Cyrulika sewilskiego Rossiniego) traktując jako symbol polskości narodu, którego państwa nie ma na mapieOpublikowała na ten temat ciekawy artykuł, w amerykańskim czasopiśmie „Bohemian” (grudzień 1909)..
W programach jej recitali figurowały zawsze pieśni polskie: Moniuszki, Niewiadomskiego, Zarzyckiego, Paderewskiego, Stojowskiego.