Do września 1946 przebywał w polskim obozie byłych jeńców wojennych w Lubece, a następnie wyjechał do Włoch i Wielkiej Brytanii, w poszukiwaniu syna. W styczniu 1947 w Londynie podjął pracę w charakterze służby domowej. W kwietniu następnego roku zgłosił się do repatriacji. 31 maja 1948 wrócił do Polski, a następnie połączył z rodziną w Dąbrowie Górniczej. 7 czerwca 1948 został zarejestrowany w Rejonowej Komendzie Uzupełnień Sosnowiec. Zmarł w 1971 i został pochowany na cmentarzu sanktuarium NMP Anielskiej w Dąbrowie Górniczej.
W sierpniu 1923 ożenił się z Heleną z Cieplaków (1902-1984), z którą miał syna Jerzego (ur. 1924) i córkę Mirosławę (1928-2016). Rodzina w kwietniu 1940 została deportowana na terytorium Kazachskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Żona z córką w sierpniu 1942 zostały ewakuowane z ZSRR do Teheranu. Syn walczył jako szeregowiec w 3 karpackim batalionie łączności i został odznaczony Krzyżem Walecznych.