W 1826 przeszedł do służby cywilnej. Od 1827 pracował w kancelarii Marii Fiodorowny, Carycy Matki. W latach 1829–1834 sekretarz Orderu św. Katarzyny Męczennicy. 1829–1835 dyrektor Państwowej Komisji Spłaty Długów, organu czuwającego nad polityką monetarną carskiej Rosji. Od 1854 członek Cesarskiego Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego.

Meyendorff był także aktywny w polityce lokalnej. W latach 1837–1847 starosta inflancki, wybierany wielokrotnie na przedstawiciela szlachty ziemstwa Inflant w Petersburgu.

Rodzina Jerzy Meyendorff był synem barona Kazimierza Meyendorffa, namiestnika Inflant i generała kawalerii oraz jego żony Anny Kathariny von Vegesack, córki sędziego naczelnego Rygi. Był właścicielem ziemskim, dziedzicem majątku Suddenbach (obecnie Bukas obok Mālpils na Łotwie). Jednym z jego braci był Piotr Meyendorff, dyplomata, ambasador Rosji w Austrii. thumb|185 px|Zofia von Stackelberg Żonaty z Zofią Stackelberg (1806–1891), najstarszą córką wybitnego rosyjskiego dyplomaty Gustava hr. Stackelberga i Karoliny Wilhelminy hr. Ludolf, wnuczką Otto Magnusa von Stackelberga, ambasadora rosyjskiego w Polsce. Mieli czworo dzieci: