thumb thumb|Aster alpejski na skale Piec na Hali Upłaz w Tatrach Aster alpejski (Aster alpinus L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Jego zasięg obejmuje strefę klimatu okołobiegunowego na półkuli północnej oraz obszary górskie Europy, Azji i Ameryki Północnej. W Polsce rośnie tylko w Tatrach i Pieninach. Roślina uprawiana jest jako ozdobna.
Morfologia Pokrój Roślina zielna, z grubym, rozgałęzionym kłączem, w dolnej części drewniejącym, w górnej przesłoniętym resztami liści. Wyrastają z niego rozety liści odziomkowych i pędy kwiatonośne. Łodyga Wzniesiona lub podnosząca się, wysokości zazwyczaj od 10 do 20 cm, rzadziej nieco niższa lub wyższa. W dole słabo owłosiona i często czerwono nabiegła, w górze silniej owłosiona (przylegająco lub nieco odstająco), zielona i pod kwiatostanem zazwyczaj nieco zgrubiała. Liście Odziomkowe łopatkowe lub klinowate, krótkoogonkowe. Wyrastające skrętolegle liście łodygowe są lancetowate, siedzące. Wszystkie liście są całobrzegie i silnie owłosione. Kwiaty Kwiaty języczkowe fioletowe, rurkowate żółte, zebrane w koszyczki umieszczone pojedynczo na szczytach łodyg. Koszyczki te mają zieloną okrywę z wąskich, lancetowatych listeczków. Zewnętrzne, języczkowe kwiaty w koszyczku to kwiaty żeńskie, wewnętrzne, żółte, to kwiaty męskie.