Runit koncentruje się na byciu małą, modułową i przenośną bazą kodu. W roli inicjującej Runit jest podzielony na trzy etapy: jednorazowa inicjalizacja, nadzór procesu oraz zatrzymanie lub ponowne uruchomienie. Chociaż pierwszy i trzeci etap muszą być dostosowane do konkretnego systemu operacyjnego, na którym działają, drugi etap można przenosić na wszystkie systemy operacyjne zgodne z POSIX. Te 3 etapy można skonfigurować za pomocą 3 plików wykonywalnych (zwykle są to skrypty powłoki) o nazwach odpowiednio 1, 2 i 3.
Etap 2 zwykle wywołuje plik binarny o nazwie runsvdir, który jest procesem odpowiedzialnym za globalne zarządzanie demonami: dla każdego demona, który znajdzie w folderze przekazanym mu przez argument, następnie tworzy indywidualnego watchdoga, każdy z nich uruchamia demona (i program rejestrujący usługę ostatecznie z nim powiązaną) i uruchamia ją ponownie, jeśli nie odpowiada. W przypadku dodania lub usunięcia demona, zabija on watchdoga lub uruchamia nowego.