295 oraz wiceprzewodniczącym Komisji Skarbu Narodowego na Wielką BrytanięInformator Polaka w Wielkiej Brytanii, s. 4. Od 1950 był sędzią Sądu Obywatelskiego w Londynie, w tym od 1954 jego wiceprezesem (zrzekł się mandatu w grudniu 1955)Karol Siemaszko Sąd Obywatelski w Londynie. Organizacja i orzecznictwo, wyd. Rys, Poznań 2013, s. 40, 44, 45. Zasiadał w IV Radzie Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej (1951-1953). Należał do Niezależnej Grupy Społecznej. Z jej ramienia został w 1954 sygnatariuszem Aktu ZjednoczeniaRomuald Turkowski Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1945-1972, wyd. Sejmowe, Warszawa 2001, s. 135. Po zerwaniu rozmów zjednoczeniowych poparł Augusta Zaleskiego i został członkiem Niezależnego Ruchu Społecznego, który wyodrębnił się z NGSRomuald Turkowski Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1945-1972, wyd. Sejmowe, Warszawa 2001, s. 220. Pod koniec 1954 został wybrany członkiem I Rady Rzeczypospolitej Polskiej, był jej wiceprzewodniczącymRomuald Turkowski Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1945-1972, wyd. Sejmowe, Warszawa 2001, s. 223, 225. Od 8 sierpnia 1955 do 11 września 1955 był ministrem dla spraw obywateli polskich na obczyźnie i kierownikiem Ministerstwa Sprawiedliwości, od 11 września 1955 do 15 kwietnia 1957 pełnił te same funkcje w pierwszym rządzie Antoniego Pająka (od 28 marca 1957 jako p.o.