Reżim nazistowski mały|Synagoga mały|Kamienica Bodlaendera Po dojściu nazistów do władzy w Niemczech przeprowadzono w Prudniku akcję bojkotu antyżydowskiego. Podczas nocy kryształowej w nocy z 9 na 10 listopada 1938 hitlerowskie bojówki spaliły synagogę w Prudniku. Zakład włókienniczy został przejęty przez administrację III Rzeszy, a fabrykanci Hans Pinkus i Ernst Fränkel zostali zmuszeni do emigracji. Znajdujący się na Rynku bank Maxa Bodlaendera, a także jego kamienica u zbiegu ulic Dąbrowskiego i Parkowej, zostały znacjonalizowane. Wydarzenia te skłoniły prudnickich Żydów do opuszczenia miasta. Spis ludności na dzień 17 maja 1939 odnotował obecność w Prudniku 79 Żydów. W 1939 cmentarz żydowski w Prudniku przeszedł na własność Zrzeszenia Żydów w Niemczech. W lipcu 1942 większość prudnickich Żydów została wywieziona do gett w Zagłębiu Dąbrowskim. 19 listopada 1942 w mieście przebywało 10 Żydów.

Czasy polskie Społeczność żydowska w Prudniku nie odrodziła się po II wojnie światowej. W 2022 w Prudniku formalnie mieszkał jeden wyznawca judaizmu. W 2001 Gmina Wyznaniowa Żydowska we Wrocławiu, w której zasięgu terytorialnym znajduje się Prudnik, wnioskowała o zwrócenie jej skweru, na którym stała synagoga, a także cmentarza żydowskiego.