DKD-VII (DKD-VIII) – projekt polskiego samolotu sportowego w układzie zastrzałowego górnopłatu z przełomu lat 20. i 30. XX wieku, autorstwa Stanisława Działowskiego. Samolot był rozwinięciem poprzedniej konstrukcji braci Działowskich – DKD-V. W 1930 roku rozpoczęto budowę prototypu DKD-VIII, jednak z powodu wykrytych wad konstrukcyjnych i w związku z zainteresowaniem konstruktora modelem DKD-X projekt został zarzucony.
Historia i użycie thumb|left|Protoplasta samolotu DKD-VII (DKD-VIII) – DKD-V W 1929 roku konstruktor lotniczy Stanisław Działowski stworzył projekt samolotu sportowego, będącego rozwinięciem poprzedniej konstrukcji – DKD-V. Trzymiejscowa maszyna w koncepcji górnopłatu miała spełniać w aeroklubach rolę samolotu szkolnego i turystycznego. Przewidywano dwie wersje różniące się napędem: DKD-VII, z silnikiem gwiazdowym o mocy 40 kW (55 KM) i DKD-VIII, który miał napędzać silnik gwiazdowy o mocy 59 kW (80 KM).
W 1930 roku, po otrzymaniu ze strony przedstawicieli Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (LOPP) obietnicy wypożyczenia silnika Armstrong Siddeley Genet, rozpoczęto budowę prototypu DKD-VIII.