Okres ten charakteryzował się dużą liczbą ofiar: tylko w ataku na Czernihów 3 marca zginęło 47 osób. 6 marca prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski nadał broniącemu się Czernihowowi tytuł miasta-bohatera Ukrainy. 24 marca mer miasta Władysław Atroszenko poinformował, że zniszczonych zostało 60–70% zabudowy na obrzeżach miasta.
Przez cały marzec Czernihów był oblężony. W tym czasie okoliczni mieszkańcy zostali pozbawieni prądu, ciepła, gazu i wody. Sytuacja w mieście była bliska katastrofy humanitarnej. Wysadzenie mostu na Desnie 3 marca przez wojska rosyjskie znacznie utrudniło ewakuację ludności cywilnej oraz dostarczanie pomocy humanitarnej i leków. Aby ugotować pożywienie, ludzie musieli budować piece z kamieni i cegieł na swoich podwórkach, wycinać drzewa i rozpalać ogniska. W czasie oblężenia w mieście kończyła się woda pitna: jej zapasy ograniczały się do 10 litrów na osobę. Z powodu ciągłych bombardowań wielu mieszkańców praktycznie nie opuszczało schronów. W połowie marca władze Czernihowa poinformowały, że w mieście nie ma wystarczającej liczby miejsc do pochówku zmarłych ze względu na trwające walki i rosnącą liczbę ofiar śmiertelnych. W tym czasie główny cmentarz miasta znajdował się pod rosyjskim ostrzałem, dlatego ciała zmarłych składowano w kostnicy.