Ibrahim Kadriu (ur. 8 stycznia 1945 w Zhegërze) – jugosłowiański i kosowski pisarz. Część jego utworów zostało przetłumaczonych na języki francuski, niemiecki, arabski, rumuński, turecki, włoski, angielski, słoweński i serbsko-chorwacki.

Życiorys W 1959 roku ukończył szkołę podstawową w rodzinnej wsi, a w 1964 roku szkołę średnią w Gnjilanem, następnie ukończył studia w Prisztinie. Rozpoczął w 1968 roku pracę dziennikarza w dzienniku Rilindja, którego w 1999 roku został redaktorem, a następnie dołączył do redakcji czasopisma Zëri.

Utwory Poezje Netët e Karadakut (1969) Diçka po ndodh (1972) Hapësirë (1977) Troku (1980) Pastaj harrohet (1989) Na ramas timp pentru sarbatori (2005)

Powieści i opowiadania Kalorësi i Karadakut Pjella e dreqit Qyteti i luleve (1970) E lumi rridhte (1973) Pas kthhimit (1975) Shpëtimtarët (1978) Kohë e të korrave (1979) Tregime (1980) Kroi i ilaçit (1982) Ethet e një dimri (1983) Koprena vremena (1984) Fjalori i mbrapsht (1986) Zogjtë fluturojnë vë (1986) Dhurata letrare (1987) Epoka në figura (1987) Lekovit izvor (1987) Nëna (1988) Më shumë se lojë (1990) Qerrja e dritës (1990) Loja e fundit (1993) 555 arsye për të qeshur (1995; utwór wydany pod pseudonimem I. Karadaku) Përrallorja (1996) 444 arsye për të qeshur (1997;