Nagórna – historyczna część miasta Koła położona na północny wschód od centrum, wzdłuż ulicy Nagórnej. Do 1924 odrębna miejscowość.
Historia Nagórna to dawna wieś. Podobnie jak sąsiednia Blizna, graniczyła od południa z Przedmieściem Warszawskim. Miała powierzchnię ok. 1624 morgi. Corocznie płaciła czynsz miastu. W 1362 roku Jan Henryk z Warty wykupił wieś. 14 lutego 1563 roku prawo magdeburskie pozwoliło urządzać coroczny targ. 19 czerwca 1566 roku przywilej króla Zygmunta Augusta wytoczył granice wsi. W XVI wieku wieś liczyła ok. 31 mieszkańców. W 1616 roku władze miejskie wydzierżawiły wieś na 3 lata mieszczanom kolskim.
W 1808 r. z pieniędzy z podatków wsi powołano szkołę elementarną w Kole, a w 1817 roku - były tutaj folwarki – posiadały budynki gospodarcze, ale w 1818 roku zostały wydzierżawione – historia wskazuje na ścisłe związku z wsią Blizna.
Do 1924 należała do gminy Czołowo w powiecie kolskimPostanowienie z 20 kwietnia (2 maja) 1867, ogłoszone 8 (20) lipca 1867 (Dziennik Praw, rok 1867, tom 67 nr 1, str. 47), początkowo w guberni kaliskiej, a od 1919 w woj. łódzkimSkorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej opracowany na podstawie pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. Województwo Łódzkie.