124 × 101 bielska), wykazują wyraźne podobieństwo w interpretacji detalu, modelunku, a zwłaszcza ujęcia twarzy, szczególnie Dzieciątka. Ikona bielska wiązana jest z Heleną, córką cara Iwana III, żoną Aleksandra Jegiellończyka, która ofiarować ją miała najpewniej w 1507 r. lub jeszcze pomiędzy 1497 i 1498 r. Można hipotetycznie założyć, że ikona Matki Boskiej trafiła do kościoła wistyckiego za sprawą jego prawosławnych kolatorów: Jana Juriewicza Zabrzezińskiego, wojewody trockiego, jeszcze na przełomie XV i XVI w., bądź po 1510 r., gdy miejscowość stała się własnością Jerzego Iwanowicza Ilnicza, starosty brzeskiego.
W 1662 roku przy obrazie miało być ufundowane bractwo różańcowe. W XVIII w. obraz przysłonięty był drewnianą sukienką. Zawieszone były przy nim liczne wota. Jedno z nich zostało ufundowane przez rodziców Juliana Ursyna Niemcewicza, w podziękowaniu za uzdrowienie pisarza od ospy.