Pierwszą z nich jest język zmarłych przodków – biga baloma – którego rytualne stosowanie w ramach pieśni o życiu przodków w zaświatach (wosi milamala) miało miejsce podczas święta zbiorów (milamala) oraz obrzędów pogrzebowychSenft G., Culture change – language change: Missionaries and moribund varieties of Kilivila, [w:] Endangered Austronesian and Australian Aboriginal languages: Essays on language documentation, archiving, and revitalization, red. G. Senft, Pacific Linguistics, Canberra 2010, s. 72-75. . Druga forma obejmuje ściśle spokrewniony z biga baloma język magii – określany jako biga megwa i używany do wyrażania formuł zaklęć magicznychSenft G., Culture change – language change: Missionaries and moribund varieties of Kilivila, [w:] Endangered Austronesian and Australian Aboriginal languages: Essays on language documentation, archiving, and revitalization, red. G. Senft, Pacific Linguistics, Canberra 2010, s. 79-83..