W Hrubieszowie do ocalałych z „marszu śmierci” dołączono ponad 1000 miejscowych Żydów. Następnie uformowano dwie kolumny. Jedną pognano w kierunku Sokala, drugą w kierunku Bełza. Marsz trwał dwa dni, w jego trakcie Niemcy nadal znęcali się nad Żydami. 4 grudnia obie kolumny stanęły nad brzegiem Bugu. Następnie Niemcy usiłowali zmusić Żydów do przejścia wpław na terytorium znajdujące się pod okupacją ZSRR. Uniemożliwili to jednak żołnierze Wojsk Granicznych NKWD ze strażnic w Poturzycy, Poturzyckiej Wólce, Waniowie i Prusinowie. Ostrzelali oni Żydów z przeciwległego brzegu rzeki. W ciągu następnych dziewięciu godzin wielu Żydów utonęło w lodowatych wodach Bugu lub zostało zastrzelonych. Autorzy Encyclopedia of Camps and Ghettos podają, że tylko niewielka grupa Żydów zdołała się przedostać na wschodni brzeg. Hubert Kuberski wskazuje natomiast, że do Sokala i Bełza dotarło odpowiednio 300 i 400 osób. Żydzi, którzy pozostali na zachodnim brzegu Bugu, powrócili Hrubieszowa. Około 400 Żydów z Chełma, którzy przeżyli „marsz śmierci”, powróciło następnie do rodzinnego miasta.