dzięki wspólnemu działaniu udało się doprowadzić w 1997 do powstania pierwszej w Polsce specjalności kształcącej inżynierów do pracy w protetyce i ortotyce.
We współpracy z zespołem technicznym, opracował gwóźdź teleskopowy do leczenia złamań i deformacji kości długich w przebiegu wrodzonej łamliwości kości.
Jest organizatorem w regionie północno-wschodnim bezpłatnego programu profilaktyki dysplazji stawu biodrowego obejmującego każdego noworodka w 1. i 3. miesiącu życia.
W ramach szkolenia podyplomowego, był kierownikiem specjalizacji w zakresie chirurgii urazowo-ortopedycznej 6 lekarzy. Promotor 7 przewodów doktorskich. Pełnił różne funkcje recenzenckie: 4 przewodów na tytuł profesora, 3 prac habilitacyjnych, 8 prac doktorskich i kilku prac magisterskich.
Autor i współautor 204 publikacji naukowych, w tym podręczników i rozdziałów w podręcznikach dla studiów medycznych, m.in.:
Ortopedia i traumatologia, PZWL, 2008; Badanie fizykalne w praktyce pielęgniarek i położnych, CZELEJ, Lublin, 2008; Inżynieria ortopedyczna i rehabilitacyjna, Politechnika Białostocka, 2008.