Później, bo od 1934 pracował na stanowisku radcy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

We wcześniejszym okresie należał do grupy założycielskiej Polskiej Korporacji Akademickiej Związku Akademików Gdańskich „Wisła”. W 1926 wstąpił do Oddziału Warszawskiego Stowarzyszena Architektów Polskich (SAP) – późniejszego Stowarzyszenia Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (SARP). Natomiast od 1923 należał do Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP), które w 1963 nagrodziło go przyznaniem tytułu „Członka honorowego”. Ponadto w latach 1921–1932 współpracował z czasopismami „Architektura” oraz „Architektura i Budownictwo”, którego był współzałożycielem. Od 1928 wchodził także w skład komisji egzaminacyjnej przyznającej uprawnienia budowlane.

Po II wojnie światowej pełnił funkcję naczelnika wydziału projektowania w ministerstwach – Odbudowy oraz Budownictwa Miast i Osiedli. Ponadto pracował w Komitecie do Spraw Urbanistyki i Architektury, a także Komitecie Budownictwa, Urbanistyki i Architektury. W ciągu swojej długoletniej pracy otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień.

thumb|Grób Jerzego Biella na Cmentarzu Powązkowskim Po śmierci spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 80, rzad 4, miejsce 22, 23).

Życie prywatne 25 czerwca 1929 poślubił Irenę z d. Puzdrakiewicz (1904–1940).