Od października 1946 był proboszczem w kościele św. Mateusza w Hamburgu. W 1947 założył ekumeniczną grupę dyskusyjną, której celem było promowanie dialogu między chrześcijanami katolickimi, luterańskimi i prawosławnymi. W 1954 otrzymał stanowisko nauczyciela teologii systematycznej na Uniwersytecie w Hamburgu, a w 1957 został proboszczem w kościele św. Piotra w Hamburgu.
W 1966 roku ufundował luterańskie Bractwo św. Atanazego. 18 października tego samego roku przyjął święcenia biskupie w Genewie w sukcesji apostolskiej (jako biskup nosił imię Ignacy V). Od 1970 Echternach wykładał także na Université Européenne w Amsterdamie. W 1973 roku przeszedł na emeryturę jako pastor i zmarł w Hamburgu w 1988 roku.
Od 1933 był żonaty z Margarete z domu Benecke (1908–1994). Miał czworo dzieci: synów Horsta (1934), był starszym radnym kościelnym EKD) i Jürgena (1937, był m.in. przewodniczącym federalnym Związku Junge Union), a także jego córki: Christel (została nauczycielką) i Angelika (sędzia okręgowa).
Zmarł w 1988 w Hamburgu. Pochowany został na cmentarzu w Bergedorfie.
Publikacje (wybór)