Władysława Reymonta.
Architektura mały|Widok Domu Ludowego od strony południowej, przed budynkiem pomnik ku pamięci poległych w latach 1914-1920 Dom Ludowy, wzorowany na wiejskim dworze, został zaprojektowany w stylu modernistycznym. Został zbudowany na rzucie prostokąta, jako wolnostojący, częściowo podpiwniczony budynek parterowy z użytkowym poddaszem. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 624,9 m². Parter budynku zbudowany został z cegły, użytkowe poddasze z drewna. Całą konstrukcję budynku wieńczy czterospadowy dach łamany, pierwotnie o więźbie zbudowanej z krokwi i płatew, obecnie ze stropodachem. Połacie dachu pokryto dachówką ceramiczną. Wewnątrz budynku zastosowano trójtraktowy układ pomieszczeń, w środkowej osi budynku znajduje się hol i klatka schodowa z drewnianymi schodami.
Skierowana na południe elewacja frontowa w środkowej części posiada nieznacznie wysunięty ryzalit z wgłębionym dwukolumnowym portykiem z półkolistym wykrojem arkady. Nad portykiem usytuowano dużą mansardę z balkonem otoczonym balustradą tralkową. W bocznych częściach elewacji frontowej rozmieszczono po dwie małe facjaty. Elewację budynku wieńczy szeroki profilowany gzyms podokapowy.