Krzysztof Henisz (ur. 13 czerwca 1914 w Warszawie, zm. 14 marca 1978 tamże) – polski ceramik, malarz.
Życiorys Pochodził ze spolonizowanej rodziny niemieckiej. Pierwszym z Heniszów, którzy osiadł na ziemiach polskich był Vincenz oficer austriacki, który przeszedł na stronę Napoleona w 1809 i po 1815 służył w wojsku Królestwa Polskiego. Krzysztof, jego potomek urodził się 13 czerwca 1914 jako syn Wacława i jego żony Heleny z domu Liebich – miał młodszego brata Aleksandra i siostrę Marię używającą imienia Wanda. Był absolwentem Szkoły Towarzystwa Mazowieckiego i działał w harcerstwie w 21 WDH im. gen. I. Prądzyńskiego. Od 1934 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie oraz w warszawskiej akademii w pracowni profesora Felicjana Kowarskiego.
Dyplom uzyskał w 1946 po zakończeniu II wojny światowej i do 1949 pracował na warszawskiej uczelni jako asystent profesora Jana Sokołowskiego.
Zajmował się przede wszystkim ceramiką użytkową oraz ilustracją książek.
W lipcu 1939 ożenił się z Krystyną Machlejd, w 1941 urodził się jego syn Julian. Po wojnie zamieszkał w Konstancinie.