Oulema erichsonii – gatunek chrząszcza z rodziny stonkowatych i podrodziny poskrzypek. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1841 roku przez Eduarda Suffriana.
Morfologia thumb|left|Genitalia samca (skan z tomografu komputerowego). a: płat środkowy edeagusa (prącie) w widoku bocznym, b: szczyt tego płata w widoku grzbietowym, c: flagellum Chrząszcz o ciele długości od 4 do 4,5 mm, przeciętnie mniej smukłym niż u O. septentrionis. Grzbietowa strona ciała jest metalicznie niebieska z połyskiem zielonym lub czarna z metalicznie zielono lśniącymi bocznymi brzegami przedplecza i pokryw; czułki i odnóża są czarne. Płaskie czoło ma pośrodku długą, płytką bruzdę przechodzącą na ciemię. Wygraniczające czoło linie zbiegają się na przedzie pod kątem rozwartym. Przedplecze ma w tylnej części szeroką, głęboką, poprzeczną bruzdę równomiernie i gęsto pokrytą drobnymi, zwykle lekko wydłużonymi, niekiedy przechodzącymi w zmarszczki punktami. Reszta przedplecza jest płytko i głęboko punktowana. Punktowanie na pokrywach jest delikatne. Genitalia samca cechują się edeagusem węższym niż u O. magistrettiorum, mniej lub bardziej na szczycie zaostrzonym, w widoku bocznym na końcu nieco S-kształtnie wygiętym ku górze, a flagellum dłuższym i silniej poskręcanym niż u O.