Podczas przeszukania znaleziono 54 numery „Vienybė lietuvninkų”, 407 numerów „Žemaičių ir Lietuvos apžvalga”, dwa listy brata Ūdry ze Stanów Zjednoczonych, w których mówił o przemycie książek, nielegalny kupon loteryjny na budzik i inne przedmioty. Następnego dnia policja przesłuchała jedenastu mężczyzn ze wsi Garšviai: bronili oni Ūdry, twierdząc, że nic nie wiedzą o sieci przemytników książek. Kazanauskas, rozmawiając ze swoim strażnikiem, przyznał się do przemytu książek i istnienia Towarzystwa Przemytu Książek w Garšviai. Sprawa została przekazana komendantowi rejonowemu policji w Poniewieżu, ale (być może z powodu łapówki) pozostawała bez dalszych działań przez około rok. Wznowiono ją dopiero po aresztowaniu Ūdry w czerwcu 1895 r.
Uwięzienie Antanasa Bružasa i Andriusa Bielinisa