mały| Stodoła w Margionys, w której mieści się teatr stodolany Teatr stodolany (lit. klojimo teatras) – litewska tradycja organizowania amatorskich przedstawień teatralnych i koncertów muzycznych w stodołach.
Praktyka ta wywodzi się z okresu litewskiego odrodzenia narodowego (koniec XIX wieku – I wojna światowa ), kiedy to Litwa była częścią Imperium Rosyjskiego, a język i kultura litewska były tłumione. Zadaniem teatru stodolanego było wtedy podtrzymywanie litewskiego patriotyzmu. Stodoły mogły pomieścić sporą publiczność, latem też zazwyczaj stały puste, stąd to w nich zaczęto na wsiach organizować patriotyczne wieczorki litewskie. Stodoły i drogę do nich dekorowano zielonymi roślinami oraz samodzielnie wykonanymi latarenkami. Reżyserami i wykonawcami przedstawień byli mieszkańcy wsi, często niepiśmienni, stąd ról uczono się na pamięć lub częściowo improwizowano. Do charakteryzacji używano materiałów z codziennego wiejskiego życia – buraków, mąki, roślin. Oprócz przedstawień, podczas wieczorków w stodołach wykonywano także piosenki ludowe czy recytowano poezję.