Od chwili założenia w 1935 r., Teodor Kulik działał aktywnie w Związku Powstańców Śląskich, opiekując się szczególnie powstańcami pochodzącymi z Opolszczyzny, pośrednicząc w załatwianiu im pracy, zasiłków socjalnych, mieszkań itp. Działał także aktywnie w Związku Obrony Kresów Zachodnich (przekształconym następnie w Polski Związek Zachodni). Był również działaczem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.
II wojna światowa Podczas przygotowań obronnych w 1939 r. wchodził w skład Komendy Głównej Ochotniczych Oddziałów Powstańczych (tworzonych przez Związek Powstańców Śląskich) jako oficer do zadań specjalnych. W chwili wybuchu II wojny światowej, został szefem ewakuacji w swoim zakładzie pracy, pomagając w tej akcji, która odbywała się przez Mysłowice dalej na wschód. Następnie brał udział w walkach frontowych 73. Pułku Piechoty, a z początkiem października 1939 r. powrócił do Katowic. Tutaj przy pomocy zaufanych znajomych (m.in. Jasiński, Kozłowicz, Lemon) wraz z bratem Franciszkiem próbował zorganizować konspiracyjną grupę bojową. Ostrzeżony w porę, iż jest poszukiwany przez gestapo, musiał się ukrywać.
Od 11 października 1939 r. przebywał na emigracji.