List do kardynała Sadoleta – listowna odpowiedź Jana Kalwina do biskupa Jacopo Sadoleta, sekretarza papieża Leona X z 1539.
W 1539 Jacopo Sadoleto w imieniu Kościoła katolickiego wystosował odezwę do protestanckich w większości mieszkańców Genewy, w której przekonywał ich do porzucenia reformacji i powrócenia pod zwierzchnictwo papieża. Odpowiedź na tę odezwę opracował cieszący się dużą popularnością wśród Genewczyków Jan Kalwin przebywający wówczas w Strasburgu.
Szorstka w swej formie i surowa w ocenach polemika z Sadoletem jest o tyle ważna, że reformator określił w niej swój stosunek do Kościoła rzymskokatolickiego i stwierdzanych w nim przez niego nieprawidłowości. Kalwin odpisał (wbrew zarzutom Sadoleta), że nie zamierza budować nowego kościoła, ale zreformować istniejący, a jego głową uczynić Chrystusa w miejsce papieża. Nie dostrzegał sensu istnienia hierarchii kościelnej – rozwijał teorię kościoła niewidzialnego zarządzanego przez samego Jezusa, nadrzędnego względem kościołów widzialnych, których istnienia nie negował. Nie kwestionował też instytucji papiestwa, jednak pragnął by jej charakter był inny. Chciał kościoła wspólnotowego, tworzonego na równi przez pastorów, jak i zwykłych członków, którzy mogą swobodnie głosić Słowo Boże (mające duchowe pierwszeństwo), tak jak duchowni.