Wyrok i śmierć mały|284x284px|Płyta nagrobna Soni Górznej na cmentarzu Bohaterów Polskich 8 stycznia 1943 r. na 33 osobach z grupy Witaszka, w tym Sonii Górznej, wykonano wyrok śmierciGrochowina S., Kromp D. (red.), Służba Polek na frontach II wojny światowej 11: Sylwetki Kobiet-żołnierzy (III), Toruń: Fundacja Generał Elżbiety Zawackiej, 2012, s. 475, ISBN 978-83-88693-28-1.. Została ona zastrzelona, następnie jej ciało powieszono na terenie fortu VII. Zwłoki zamordowanych przewieziono do krematorium w więzieniu przy ul. Młyńskiej. Tam Franciszkowi Witaszkowi, Henrykowi Güntherowi, Helenie Siekierskiej i Sonii Górznej zgilotynowano głowy i umieszczono je w słojach z formaliną. Słoje przeniesiono do Zakładu Medycyny Sądowej w Poznaniu, gdzie zabezpieczone i ukryte przez polskich laborantów przetrwały do końca okupacji. Trumny zawierające głowy konspiratorów zostały 25 listopada 1945 r. uroczyście pożegnane na Placu Wolności, gdzie odbyła się msza święta celebrowana przez biskupa Walentego Dymka. Zgromadzili się tam poznaniacy, weterani oraz przedstawiciele władz uniwersyteckich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Sonia Górzna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.