W tym samym roku z rozkazu Komendy Okręgu za wykazaną determinację i odwagę w akcjach zdobywania broni z wojskowych transportów niemieckich został odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po zajęciu Ignalina przez Armię Czerwoną pracował jako przedstawiciel kolei sowieckich w bazie zaopatrzeniowej II Frontu Białoruskiego w Ponarach. W marcu 1945 przeniósł się do Wilna na polecenie por. Stala, który w tym czasie był kierownikiem działu transportowego w wileńskim PUR. Po kilku dniach pobytu w Wilnie, w trakcie których pomagał innym żołnierzom AK w ich powrocie do kraju, został aresztowany przez NKWD podczas przechodzenia przez rogatki wileńskie. Zaprowadzony został do gmachu Dyrekcji Kolejowej na rogu ulic Pohulanka i Juliusza Słowackiego, w obrębie której mieścił się Oddział NKWD. Udało mu się zbiec, wykorzystując długi czas oczekiwania na dowódcę oddziału i znużenie wartowników.
10 kwietnia 1945 posiadając fałszywe dokumenty na nazwisko Stanisław Sawicki, wyjechał pociągiem XVI transportu repatriacyjnego do Białegostoku.