Był organizatorem i pierwszym kierownikiem wojewódzkiej delegatury Państwowej Organizacji Imprez Artystycznych „ARTOS”, współorganizatorem Studia Muzyczno-Dramatycznego przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku oraz szkoły baletowej (w pierwszych latach działalności – również jej wykładowcą) oraz organizatorem i kierownikiem biura Wojewódzkiej Rady Sztuki i Kultury Artystycznej w Gdańsku.

W 1948 roku powrócił do gry scenicznej. Do końca życia był członkiem zespołu gdańskiego Teatru Wybrzeże, występował również w przedstawieniach Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu (do 1959 roku). Wystąpił również w trzech przedstawieniach Teatr Telewizji (1959-1967). W 1959 roku zdał eksternistyczny egzamin reżyserski.

Oprócz zajęć związanych z teatrem zajmował się także malarstwem – w 1965 roku w gmachu obecnej Opery Bałtyckiej odbyła się wystawa jego prac. W 1967 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Był żonaty z Cecylią Marią Czerwińską, z którego to małżeństwa urodziła się Ewa Nawrocka (1942-2024) – teoretyczka literatury, historyczka teatru, profesor Uniwersytetu Gdańskiego.