W 1956 przeniosła się do Białegostoku. Była już żoną Zygmunta (1912–2004) – tak jak ona żołnierza AK. Miała z nim troje dzieci. W późniejszym czasie ich dwaj synowie i córka wyemigrowali do Kanady.
W Białymstoku pracowała jako architektka. Od 1961 była członkinią tamtejszego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Poza pracą zawodową udzielała się społecznie. Była ławniczką w sądzie dla nieletnich, organizowała ogród jordanowski, prowadziła też pogadanki radiowe. Ponadto zajmowała się malarstwem. Należała też do Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna. Pisywała w białostockim „Gońcu Kresowym”.
Po śmierci spoczęła obok męża w grobie rodzinnym na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku (sektor G6, rząd 3, nr grobu 22}.
Zobacz też Zygmunt Mineyko – dziadek męża Martyny Mineyko
Przypisy
Bibliografia Maryna Mineyko, SARP Maryna Mineyko – Legendarna białostoczanka zmarła tuż przed 91. urodzinami, „Kurier Poranny”
Linki zewnętrzne The Family Album, Fotografie Mineyków
Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Działacze społeczni Kategoria:Kobiety – żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku (ul. Wysockiego) Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2010